آموزش سیمپلیفای : قسمت دوم

مقدمه

در قسمت اول در خصوص مقدمات نرم افزار سیمپلیفای، اهمیت جیکد، ورود قطعات به نرم افزار سیمپلیفای و همچنین تغییر ابعاد و جهتگیری قطعات در محیط این نرم افزار توضیح داده شد. در این قسمت تصمیم داریم به نکات فنی بیشتری بپردازیم. از این رو به معرفی تعدادی از مفاهیم پرینت سه بعدی خواهیم پرداخت.

ساپورت گذاری

در معرفی فناوری پرینت سه بعدی گفته شد که پرینترهای سه بعدی ساخت قطعات را به صورت لایه لایه انجام می دهند. به این معنا که مقطعی از یک قطعه به شکل یک لایه با ضخامت مشخص ساخته شده و سپس ساخت لایه بعدی بر روی لایه قبلی صورت می‏پذیرد.

لایه گذاری در پرینت سه بعدی

در این فرایند اولین لایه بر روی میز کار دستگاه پرینت شده و سایر لایه ها بر روی آن قرار می‏گیرند. با توجه به هندسه قطعه، ممکن است لایه هایی از یک قطعه وجود داشته باشند که از میز کار فاصله داشته و اما در زیر آن ها لایه ای وجود ندارد. در واقع ممکن است بخشی از مقطعی از قطعه بر روی هوا معلق باشد. به نظر شما در این صورت چه خواهد شد؟

سطوح معلق در پرینت سه بعدی

در صورتیکه برای چنین سطوحی چاره ای پیدا نکنیم، در هنگام تزریق مواد برای این سطوح، مواد به سمت پایین سقوط کرده و پرینت سه بعدی دارای اشکال می شود. بنابراین راه حل رایج برای حل این مشکل ساپورت گذاریست.

جنس ساپورت ها همان جنس ماده اصلی پرینت شماست. تفاوت صرفا در نوع چاپ است. ساپورت ها با تراکم پایین چاپ می شوند تا پس از اتمام فرایند چاپ از قطعه جدا شده و دور ریخته شوند.

ساپورت گذاری در پرینت سه بعدی

تراکم چاپ سه بعدی یا Infill

تراکم یا اینفیل یکی دیگر از اصطلاحاطیست که در پرینت سه بعدی به شکل مکرر استفاده می شود. در روش پرینت سه بعدی، قطعات می توانند به شکل کاملا تو پر، کاملا توخالی و یا مابین این دو ساخته شوند. به عبارت دیگر داخل قطعات می تواند به شکل مشبک ساخته شود.

infill یا تراکم قطعه در پرینت سه بعدی

این امر سبب می شود که در ساخت قطعات ماده کمتری مصرف شود و زمان چاپ سه بعدی نیز کاهش محسوسی یابد. در عین حال وجود این شبکه به استحکام قطعه نیز کمک می کند. به این بخش از کار تراکم یا اینفیل گفته میشود. هر چقدر Infill بیشتر باشد، تراکم ماده بالاتر است و بنابراین سایز شبکه داخل قطعه ریزتر است.

نکته: شکل ظاهری شبکه و درصد تراکم آن در نرم افزار simplify3d تنظیم می شود و نیازی به طراحی شبکه در نرم افزارهای طراحی سه بعدی وجود ندارد.

پل زدن یا Bridge

همانطور که توضیح داده شد، برای سطوح معلق باید چاره ای اندیشید تا مواد به سمت میز سقوط نکنند. هر چند ساپورت گذاری چاره ایست پر کاربرد و فراگیر اما اشکالاتی نیز دارد. یکی از مهمترین اشکالات ساپورت گذاری در پرینت سه بعدی، کاهش کیفیت چاپ در محل هاییست که ساپورت ها با قطعه اصلی در تماسند.

به عبارت دیگر با جدا کردن ساپورت، ممکن است زبری هایی در محل اتصال ساپورت به قطعه دیده شوند که به دلیل چسبیدن ساپورت به قطعه ایجاد شده اند.

در مواردی که سطح معلق مورد نظر ما بین دو دیواره محصور شده باشد، امکان Bridge یا پل زدن وجود دارد. در این حالت ماده از ستونی به ستون دیگر به شکل معلق پرینت شده و بلافاصله پس از تزریق، توسط فن خنک کننده سرد می شود تا اصطلاحا شکم نکند.

Wall، Perimeter، shell یا دیواره

همانطور که ذکر شد در پرینت سه بعدی قطعات، میتوان درون قطعه را به شکل مشبک پرینت نمود. اما محیط پیرامون قطعه لازم است یک محیط بسته و بدون تخلخل باشد.

در این راستا به محیط پیرامون قطعه دیواره، wall ، shell یا Perimeter گفته می شود. در واقع لازم است مشخص کنید ضخامت جداره قطعه شما چقدر باشد. پرینتر پس از ایجاد ضخامت جداره تعیین شده، بسته به تنظیمات infill، درون آن را شبکه میزند.

ضخامت جداره یا پوسته در پرینت سه بعدی

مثلا اگر تزریق مواد از نازل به پهنای 0.4mm انجام شود و شما تعداد ۲ جداره برای قطعه خود در نظر بگیرید، ضخامت نهایی جداره قطعه شما 0.8mm خواهد شد و درون قطعه مطابق تنظیمات infill، شبکه ایجاد خواهد شد.

خب در این قسمت با اصطلاحاتی از پرینت سه بعدی آشنا شدید. در قسمت های بعد تصمیم داریم تا در خصوص نحوه انجام این تنظیمات در نرم افزار سیمپلیفای صحبت کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سبد خرید

از نام نویسی در سوبا متشکریم

ورود

عضویت

اطلاعات شخصی شما برای پردازش سفارش شما استفاده می‌شود، و پشتیبانی از تجربه شما در این وبسایت، و برای اهداف دیگری که در سیاست حفظ حریم خصوصی توضیح داده شده است.

ارسال مجدد رمز عبور یکبار مصرف (00:30)